دکتر نیما قربانی در کتاب «از خط تا مثلث تعارض» نقل قول زیر را از اوشو بیان کرده و تفسیر ناصواب و گزیده از آن و تفسیر درست آن، (که مطابق با کلیت اندیشههای اوشو است) را ذکر کرده است.اوشو گفته است: «چیزی که باید فهمیده شود این است که چرا یک نفر رؤیا میبیند؟ فرد رؤیا میبیند زیرا لحظات تمام نشده و آرزوهای سرکوب شده دارد. کارهایی که میخواسته انجام دهد اما به سبب جامعه، فرهنگ و یا دین نتوانسته. حیوانات و انسانهای بدوی رؤیا نمیبینند. هر چه انسان متمدنتر شود و بیشتر سرکوب شود، شروع به سرکوب طبیعتش میکند و رؤیاها شروع میشوند. رؤیا ها به فرد کمک میکنند تا کارهایی را که در بیداری نتوانسته انجام دهد در خواب محقق کند. رؤیا نوعی جایگزینی است. به همین دلیل است که زیگموند فروید و مکتب روانکاویاش به رؤیاها علاقه بسیاری داشتند. آنها به آنچه در طول روز به آن فکر میکنید علاقهای ندارند، بلکه مهم رؤیاهایی است که در شب در خواب میبینید. زیرا رؤیاها سرنخی برای شناخت حقیقت فرد است. اگر زیگموند فروید با من ملاقات میکرد بسیار شگفتزده میشد، زیرا من هیچ چیزی را ناتمام نگذاشتهام. من چیزی را که میخواهم انجام میدهم بدون توجه به پیامدهای آن. من اهمیتی برای آبروداری قائل نیستم. من به اینکه دیگران چه فکری دربارهام میکنند اهمیتی نمیدهم. من زندگی خودم را میکنم و چون من تمام و کمال زندگی میکنم هیچ پسماندهای باقی نمیماند که سبب خلق رؤیا [در من] شود. رؤیا زندگی زیست نشدۀ شماست. شما می توانید این مسئله را امتحان کنید: یک روز روزه بگیرید؛ شب رویای غذاهای خوشمزه را خواهید دید. روزه گرفتن رؤیای درباره غذا خلق میکند. اگر در طول روز امیال جنسی خود را سرکوب کنید در طول شب رؤیاهای جنسی خواهید دی

به نظر من سوگیری اتکاء و تعدیل[1] یکی از مهمترین سوگیریهای انحرافی در بازارهاست. شرح مندرج در این پست در باب این سوگیری را عیناً از پایاننامهام (احسان سپهریان (1400)، شناسایی عوامل درونفردی و میانفردی موفقیت در عملکرد فعالان بازارهای مالی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی؛ ص. 21 و 22) نقل کردهام. آزمایشهای عملی جالبی وجود این سوگیری ذهنی را تأیید نمودهاند که در این گزیده به سه مورد از آنها اشاره شده است. بر اساس سوگیری اتکاء و تعدیل، افراد عموماً فرایند تخمین خود را با مبنا قرار دادن یک رقم اولیۀ ذهنی (نقطۀ اتکاء یا لنگر[2]) آغاز میکنند (بدون این که به کیفیت، صحت و نحوۀ به وجود آمدن این رقم در ذهن توجه کنند) و سپس تصمیم خود را با تعدیل این رقم اتخاذ میکنند، در حالی که این تعدیل غالباً بسیار ناقص بوده و لذا نتیجۀ تصمیم سوگیرانه است (فرنهام و بو[3]، 2011). اِپلی و گیلوویچ[4] (2005) در آزمایشی نشان دادهاند که القای بیرونی ارقام اتکایی (لنگر) به افراد میتواند به شدت روی تخمین آنها اثر بگذارد. در این آزمایش آنها از بازدید کنندگان موزۀ سانفرانسیسکو این دو سؤال را پرسیدند: 1) ارتفاع بلندترین درخت سکویا[5] بیشتر از 365 متر است یا کمتر؟ 2) به نظر شما ارتفاع بلندترین درخت سکویا چقدر است؟ در پاسخ به سؤال دوم، میانگین پاسخهای داده شده 258 متر بود. اما وقتی همین سؤالات با نقطه اتکای 55 متر در سؤال اول پرسیده شد، میانگین پاسخها به 86 متر رسید. یعنی تفاوت 310 متری در نقاط اتکای القاء شده، باعث تفاوت 172 متری (معادل 55% تفاوت نقاط اتکا) در تخمینها گردید. اثرهای شدید نقاط اتکا در تصمیمهای مالی، وقتی افراد قصد خرج کردن پول میگیرند هم یافت میشود. د